ماجرای طراحی پروژه‌ افشاریه از چالشی آغاز شد که کارفرما پیش روی ما قرار داد؛ طراحی و ساخت یک ویلای مدرن و مینیمال در زمینی به مساحت ۱۰۰۰ مترمربع با ابعاد ۵۰×۲۰ متر، در بستری خشک و بایر و اقلیمی سرد و خشک، واقع در منطقه کردان کرج.

خواسته‌ کارفرما روشن بود: خلق فضایی مینیمال، کاربردی و منحصر به ‌فرد، منطبق بر اصول روز طراحی معماری جهان و در عین حال با رویکردی اقتصادی. بر همین اساس، فرآیند طراحی و آنالیز پروژه توسط مجموعه آغاز شد.

در نخستین گام، آجر زبره به ‌عنوان یکی از مصالح بومی منطقه، به‌ عنوان متریال اصلی دیوارها و نما پیشنهاد گردید؛ انتخابی که هم‌ زمان با ایجاد هماهنگی با بافت منطقه، پاسخگوی دغدغه‌ کارفرما در خصوص مقرون‌ به ‌صرفه بودن پروژه بود. در ادامه، چالش اصلی طراحی، ایجاد فضایی با دسترسی بالا و ارتباط مؤثر میان بخش ‌های مختلف سایت شکل گرفت.

طراحان مجموعه در جستجوی راهکاری برای تقویت پیوند فضایی میان اجزای مختلف پروژه، به طراحی یک گودال‌ باغچه‌ بزرگ رسیدند؛ فضایی که ورودی باغ را به ساختمان متصل کرده و به ‌عنوان پل ارتباطی اصلی سایت عمل می ‌کند. این حیاط در تراز منفی نسبت به سطح اصلی باغ، علاوه بر ایجاد سایه‌ اندازی مطلوب، امکان بهره‌ گیری از گرمای زمین در فصل سرما و تعدیل دما در فصول گرم را فراهم می ‌سازد.

اختلاف تراز میان جبهه‌ های شمالی و جنوبی سایت، به گردش طبیعی هوای مطبوع کمک کرده و محصور بودن استخر در این بخش، فضایی خصوصی‌ تر نسبت به ورودی اصلی ایجاد نموده است.

علاوه بر این، تنوع کدهای ارتفاعی در حیاط‌ های پایین و بالا و همچنین تراس‌ ها، کیفیت دسترسی و تجربه‌ فضایی را به‌ طور چشمگیری ارتقا داده است؛ به‌ گونه ‌ای که کاربران در عین حضور در فضاهای مختلفی چون آشپزخانه، فضای ناهارخوری، تراس، استخر و گودال ‌باغچه، ارتباط چشمی مستقیم با یکدیگر و با محوطه برقرار می‌ کنند. در این میان، طراحی بازشوهای شیشه ‌ای گسترده و مشرف به حیاط پایینی، که نمای ساختمان را به‌ مثابه‌ یک جدار شفاف تعریف می‌ کند، نقش بسزایی در تقویت این ارتباط داشته است.

در نهایت، اتصال گودال‌ باغچه به حیاط بالایی در ضلع جنوبی سایت از طریق یک زیرگذر به ‌صورت وید، سیرکولاسیون حرکتی میان چهار بخش اصلی پروژه – ورودی، ساختمان، گودال ‌باغچه و حیاط جنوبی – را تکمیل کرده و انسجام فضایی طرح را به اوج می ‌رساند.