پروژه «استراحتگاه یار» در دل طبیعت نوشهر و در حیاط یک ویلای موجود شکل گرفت. این پروژه به سفارش کارفرما و با هدف ایجاد فضایی مستقل و تفریحی پیش از بازسازی ویلای اصلی طراحی شد. خواسته‌ی کارفرما این بود که ابتدا فضایی کوچک اما کامل و قابل استفاده ساخته شود تا در طول زمان بازسازی ساختمان اصلی، خانواده‌اش خصوصاً همسرشان بتوانند از امکانات سایت استفاده کنند.

معماری این استراحتگاه از دل نیاز، محدودیت‌های سایت و تمایل به سادگی و انسجام عملکردی متولد شد. ما به‌جای ساخت یک بنای موقتی ساده، به طراحی فضایی چندلایه فکر کردیم؛ فضایی که به‌رغم مقیاس کوچک، بتواند کیفیت یک ویلای مستقل را ارائه دهد. نتیجه، ادغام هوشمندانه‌ای شد از یک حجم شناور، عملکردهای متنوع، و ارتباط مستقیم با طبیعت اطراف.

فرم پروژه بر اساس ترکیب حجم معلق روی استخر، تراس نیمه‌باز، و نشیمن داخلی با قابلیت ادغام کامل شکل گرفته است. در ضلع جنوبی، بازشوهایی سرتاسری طراحی شده‌اند که به صورت نود درجه باز شده و به‌طور کامل در دیوارها محو می‌شوند. این مکانیزم باعث می‌شود که مرز بین فضای بیرونی (تراس) و داخلی (نشیمن) از بین رفته و یک فضای پیوسته و چندمنظوره برای جمع‌های خانوادگی یا استفاده‌های تفریحی شکل بگیرد.