ویلا سروناز

پروژه ویلایی سروناز در منطقه‌ی خوش‌اقلیم کردان، با رویکردی معاصر و مینیمال و با تأکید بر کیفیت فضایی و پیوند با طبیعت طراحی و اجرا شده است. این پروژه تلاشی است برای شکل‌دادن به فضایی آرام و درون‌گرا که در عین حفظ حریم و خلوت سکونت، رو به منظر پیرامون گشوده می‌شود و تجربه‌ی زندگی در بستری طبیعی را بازتعریف می‌کند.

فرم بنا در پاسخ به موقعیت ارتفاعی زمین و چشم‌انداز گسترده‌ی دشت اطراف شکل گرفته است. ارزش منظر در این سایت، طراحی فضاهای باز را به یکی از محورهای اصلی پروژه تبدیل کرد؛ ازاین‌رو تراس‌هایی قابل استفاده به‌عنوان امتداد فضاهای داخلی در نظر گرفته شدند تا امکان بهره‌مندی حداکثری از چشم‌انداز طبیعی را فراهم کنند. این تراس‌ها صرفاً فضاهایی الحاقی به حجم نیستند، بلکه بخشی از سازمان فضایی و معماری بنا به شمار می‌آیند و حضور آن‌ها در ساختار کلی ساختمان، نقش مهمی در شکل‌گیری فرم نهایی پروژه داشته است.

در فرآیند شکل‌گیری حجم، تکرار و کاهش تدریجی طبقات به‌عنوان یک استراتژی فرمی مورد استفاده قرار گرفت؛ رویکردی که ضمن حفظ خوانایی معماری، تعادلی میان صلبیت حجم و سبکی بصری ایجاد می‌کند. عقب‌نشینی تدریجی طبقات، علاوه بر بهبود تناسبات بنا و ایجاد تراس‌های قابل استفاده، زمینه‌ی مناسبی برای نورگیری بهتر، تهویه‌ی طبیعی و تقویت ارتباط بصری فضاهای مختلف با محیط پیرامون فراهم کرده است.

در طراحی داخلی نیز همان زبان آرام و مینیمال معماری بیرونی ادامه پیدا می‌کند. سادگی، کیفیت فضایی و ایجاد حس آرامش در اولویت طراحی قرار داشته و استفاده از متریال‌های طبیعی، بافت‌های ملایم، رنگ‌های خنثی و نورپردازی غیرمستقیم، فضایی گرم و متعادل را شکل داده است. ارتباط پیوسته‌ی فضاهای داخلی با حیاط، تراس‌ها و فضای سبز، مرز میان داخل و خارج را تا حد امکان کمرنگ کرده و حضور طبیعت را به بخشی از تجربه‌ی روزمره‌ی سکونت تبدیل می‌کند.

نور طبیعی، جهت تابش خورشید و مسیرهای دید، از عوامل تعیین‌کننده در جانمایی فضاها و طراحی بازشوهای پروژه بوده‌اند. پنجره‌ها و بازشوهای افقی و عمودی با توجه به کیفیت نور، منظر و حریم خصوصی شکل گرفته‌اند تا در کنار تأمین نور و تهویه‌ی طبیعی، ارتباطی کنترل‌شده و پیوسته میان فضای داخلی و محیط بیرون ایجاد کنند.

ویلای سروناز در نهایت تلاشی است برای دستیابی به تعادلی میان فرم، عملکرد و احساس؛ معماری‌ای آرام، صادق و ماندگار که در پاسخ به شرایط بستر شکل گرفته و می‌کوشد تجربه‌ای متفاوت از سکونت معاصر در حاشیه‌ی طبیعت ارائه دهد.